وقتی توی خونه‌ات تلویزیون سیاه سفید داری، هرچی هم که توش تلویزیون رنگی تبلیغ کنن تو نمی‌ری بخری، چون اون تلویزیون رنگی‌های توی تبلیغات رو هم سیاه و سفید می‌بینی.

یا وقتی تلویزیونت ال‌سی‌دی‌ه، هرچی هم که توش تبلیغ ال‌ای‌دی و تلویزیون سه بعدی ببینی تحریک نمی‌شی که بری بخری چون هر چقدر هم که اون بگه این سه بعدیه  چیزی که تو توی ال‌سی‌دی می‌بینی یه تصویر دو بعدیه.

دید ما آدمها هم همین طوریه. محدوده. با هم متفاوت هست، یکی همه چی رو سیاه سفید می‌بینه و یکی همه چی رو رنگی و سه بعدی. ولی به هر حال دید همه‌مون محدوده. هیچ کدوممون نمی‌تونیم همه چی رو ببینیم، برای همینه که من یه رفتاری می‌کنم و تو یه چیز دیگه ازش برداشت می‌کنی. برای همینه که تو یه چیزی می‌نویسی و من یه چیز دیگه می‌فهمم.

این تفاوتها رو باید دوست داشت، باید فهمید، باید باهاشون زندگی کرد اما نباید اجازه داد تبدیل بشن به سوتفاهم...